Bareta to odcinek ściany szczelinowej lub kilka przecinających się odcinków, które wykonuje się podczas jednego cyklu betonowania, na przykład w kształcie litery L, T albo krzyża. Słowo bareta pochodzi od francuskiego barrette. Dzięki dużej powierzchni bocznej, znacznej sztywności i możliwości formowania przekrojów o złożonej geometrii barety mogą przenosić duże obciążenia pionowe, poziome oraz ich kombinacje.
Zastosowanie baret
Barety stosuje się jako elementy posadowienia pośredniego pod obiekty o dużych obciążeniach, takie jak budynki wysokie, podpory mostowe, masywne konstrukcje przemysłowe i obiekty realizowane w zwartej zabudowie. Mogą zastępować grupy pali, gdy potrzebna jest większa sztywność, większa nośność pojedynczego elementu lub ograniczenie liczby punktów podporowych. W niektórych układach pełnią jednocześnie funkcję fundamentu i elementu konstrukcji podziemnej.
Technologia wykonania
Technologia wykonania jest zbliżona do ścian szczelinowych. W gruncie wykonuje się szczelinę w osłonie zawiesiny stabilizującej, następnie wprowadza zbrojenie i betonuje element metodą kontraktor. Kształt oraz długość barety zależą od warunków gruntowych, obciążeń projektowych, dostępnego sprzętu i ograniczeń placu budowy. Szczególnej kontroli wymagają pionowość, czystość dna wykopu oraz ciągłość betonowania.
Projektowanie i ograniczenia
W obliczeniach uwzględnia się nośność podstawy, tarcie pobocznicy, sztywność elementu i współpracę z konstrukcją nadziemną. Ze względu na znaczne rozmiary barety wymagają dobrego rozpoznania geotechnicznego oraz dokładnego zaplanowania technologii. Ograniczeniem może być koszt mobilizacji sprzętu, konieczność pracy w zawiesinie oraz wymagania dotyczące transportu i montażu dużych koszy zbrojeniowych.